Je weet wanneer hier de herfst is begonnen: als de blaadjes gaan vallen. En dan bedoel ik de reclameblaadjes. Het is hier nog volop zomer. Vandaag gaan we weer naar de 28 graden en de rest van de week schommelt het nog steeds rond die temperatuur. En er is nog volop zon.

Maar voor de Fransen is de zomer voorbij als de rentrée weer is begonnen. En de reclameblaadjes stonden weer bol van de rentrée-aanbiedingen.  » Lees verder

Vanochtend bij het opstaan wist ik niets van koplampen. Of althans van 2CV koplampen. Of althans, natuurlijk wel dat het van die lampen zijn die voor op een auto zitten en die je kan vergeten uit te zetten omdat een 2CV geen ingebouwd alarmlampje of zoemertje heeft, maar niet dat het niet zo maar een koplamp is.

Bij het opstaan vanochtend had ik wel al precies gepland wat ik vandaag zou gaan doen. 's Ochtends zou ik brood gaan halen en twee visites afleggen. 's Middags zou ik in het naburige plaatsje de was gaan doen, de boodschappen inslaan en een buis voor de kachel halen.

De courgettes groeien momenteel bijna de tuin uit. Dus hoewel het midden vakantie is, moet er toch al weer aan het inmaken van de groente gedacht worden. Ik had op het internet gisteren een paar recepten gevonden voor courgetten in zoetzuur, courgettejam en courgettechutney. Van Laura had ik vanochtend een weck-ketel meegekregen en van de baasjes van Lizzy een doos met weckpotten die ze over hadden. Met de ingrediënten die ik 's middags zou gaan halen zou ik flink wat courgettes de pan in kunnen gaan hakken.

Maar terwijl ik met de volgeladen auto een honderd meter voor ons huis de heuvel afdenderde gingen die plannen met een luid glasgerinkel aan scherven.  » Lees verder

Oke, het was geen alledaagse bezigheid voor Willem. Normaal doorkruisen we hier de D-wegen saampjes. Maar gisteravond waren we met een volle bak op weg naar de markt. De heren voorin en de dames op de achterbank. Willem had het er maar zwaar mee. Hoe ik ook gas gaf, met of zonder choke, zelfs in z'n twee leek ie niet vooruit te branden. En dat was nog slechts de weg naar beneden. Bij het plaatsje moesten we ook nog de helling op. En ondertussen kwam er ook al een niet aangename geur onder de motorkap vandaan.  » Lees verder

Nou ja, roer om. Ik kabbel rustig door. Maar voor Luc zijn de zaken in een stroomversnelling geraakt. Hij gaat volgende maand de grote oversteek naar het verre Zuiden maken.  » Lees verder

Begin deze maand hebben we weer eens meegedaan met de staatsloterij. Iedereen droomt er van om ooit eens de jackpot te winnen. En ja hoor, we hebben gewonnen. Niet de jackpot maar precies het inlegbedrag. Ongelukkig in het spel gelukkig in de liefde, zeggen we dan maar weer tegen elkaar.

Maar heel soms komt de jackpot uit een geheel andere hoek.  » Lees verder

Wat is een eend zonder bumper? Kaal! Zie maar.

 » Lees verder

Er wordt me wel eens gevraagd of ik niet een hond wil hebben. Het is daar zo stil op het platteland. En dan heb je tenminste wat gezelligheid en aanspraak daar. Nu, dat vond ik allemaal niet zo nodig. Bovendien, zolang ik nog regelmatig naar Nederland op en neer ga is het onhandig om beesten te hebben. En als je eenmaal aan een hond gewend bent is er geen weg meer terug. Dat weet ik nu.  » Lees verder

De eerste maal dat ik Lizzy ontmoette was deze winter. Het was op een gure halfzonnige middag ergens in januari. Een paar dagen eerder was er een dik pak sneeuw gevallen. Het hele landschap was wit. En de hele dag heerste er een diepe stilte omdat de wegen in de buurt onbegaanbaar waren. Gelukkig was ik er op voorbereid en had voldoende voorraad in huis. Willem stond onderaan de oprit. Die zou voorlopig daar niet tegenop kunnen klauteren. Ik was er daarom niet op voorbereid dat er plotseling "Joehoe!" vanuit de tuin geroepen zou worden.  » Lees verder

Overigens is inburgeren in Frankrijk een onbegonnen zaak. Want als er één belangrijke regel hier in dit land geldt dan is dat wel dat alles wat je binnenshuis doet je eigen zaak is waar niemand iets mee te maken heeft. En je hangt vooral niet de vuile was op straat. Vandaar dat de praatjes op straat en in de winkel met name over veilige zaken zoals het weer gaan. Het is altijd "Ça va? Ça va!"

Maar daar zit ook een keerzijde aan natuurlijk. Want met al die beleefdheid is het lastig om echt vrienden te maken. Dat is een kwestie van lange adem. Ook met de buren.  » Lees verder

Zoals ik al eens verteld heb doe ik iedere zaterdag mijn boodschappen in het naastgelegen plaatsje hier. De vrouw van de bakker weet welk brood ik altijd neem, de slager weet dat ik de ham graag fijn gesneden wil hebben en de kruidenierster kent mijn voorkeur voor de Catal Doux.

Maar enkele maanden geleden kwam daar plotseling een verandering in. Misschien dat het met het begin van de lente te maken had.  » Lees verder